SCHA-DUWEN Het feestje waar ik naartoe ging, en waar ik niemand kende (de oude vrienden die ook zouden komen waren uiteindelijk toch verhinderd). Het warme onthaal van de feesteling, en hoe blij ze was dat ik toch was gekomen. Daarna de gesprekjes: met een oude buurvrouw, een dochter, een partner, maatjes van de sportclub. Iedereen was aardig, er gingen schalen rond met bitterballen, ook vegetarische, met paddenstoelen. De zon scheen. Een mooie plek was het, aan het water, in een oude tuin. Ik zoomde af en toe uit en dan zag ik mezelf, bewegend tussen groepjes kletsende mensen, me aansluitend, best leuk meepratend. Ooit las ik ‘The Bonfire of the Vanities’ van Tom Wolfe. Hij voert daarin ook van die groepjes op, keuvelend op chique feestjes in New York, champagneglazen in de hand. Hij noemt ze ‘conversatieboeketten’. Zijn hoofdpersoon voegt zichzelf steeds als een losse bloem toe aan zo’n boeket, en probeert zichzelf dan het gesprek in te schikken, met wisselend succes....