OVERGAAN Hij komt elke week: de zondagavond. Vaak doet die avond iets met mij. Dat was vroeger al zo, toen ik op school zat. Dan overviel me op zondagavond regelmatig een licht gevoel van weemoed (het weekend bijna voorbij) en spanning (morgen weer naar school). Ik had het leuk hoor, maar helemaal zonder spanning was de overgang naar een nieuwe week niet. Dat zat ‘m in typische schoolzaken (waar is mijn agenda? Wie heeft mijn gymtas gezien? Wat ga ik zeggen als ik aan beurt kom bij wiskunde, terwijl ik die sinus en cosinus-sommen uit wanhoop maar weer heb overgeslagen?), maar ook in andere dingen. Zo was ik gevoelig voor er wel of niet bij horen, en op een bepaalde manier hoorde ik er ook niet helemaal bij (want: verliefd op Charlies Angels en op Olivia Newton John, niet op De Man Van Zes Miljoen of John Travolta, zoals al mijn vriendinnen. Niemand die dat toen al wist, overigens, maar ik wist het wel en dat maakte me anders). Zo nu en dan had ik daarom op het ei...