PAS ‘Zo’n eerste jaar hè….als je dat maar gehad hebt’, zeggen mensen weleens tegen me. Tja. Wat dan eigenlijk, als je dat gehad hebt? Nou, dan heb je dat dus gehad. Die eerste verjaardag, die eerste vakantie, die eerste kerst, het scheelt als je dat allemaal een keer voor het eerst….toch? Jaja. Not. Voorlopig vind ik het tweede jaar pittiger dan het eerste. Ik ben er inmiddels twee maanden en 24 dagen in onderweg (2064 uur, 123.840 minuten). Duizelingwekkende getallen, en dan tel ik het eerste jaar er nog niet eens bij op. En jij bent er steeds meer niet, steeds langer, hardnekkiger, definitiever, en allesomvattender. Niet, niet, niet. Een anekdote. Dag 84, jaar 2, einde middag. Eergisteren dus. Ik sta in een winkel in vintage kleding, ik wil een jasje afrekenen met mijn pinpas (niet met mijn telefoon, ik ben zelf ook nogal vintage), maar die pas zit ineens niet meer in mijn portemonnee. Zakken bevoelen, tas omkeren, niks. Rustig blijven, ander pasj...